मलकापूर शहरात 13 ते 14 दिवसानंतर पिण्याची पाणी
बुलढाणा जिल्हा प्रतिनिधी नागेश सुरंगे
मलकापूरची तहान आणि आपली ‘विकलेली’ शांतता!
मलकापूर ही आपली कर्मभूमी, आपली ओळख. पण आज याच नगरीत एक भयानक वास्तव आपल्या घराघरात शिरले आहे—ते म्हणजे पाण्याचे संकट. ज्या शहरात १३-१४ दिवसांनंतर एकदा नळ येतो, तिथे आपण नेमकी कसली प्रगती साजरी करतोय?
१४ दिवसांची प्रतीक्षा आणि हतबल माय-माऊली
पाणी म्हणजे जीवन, पण मलकापूरकरांसाठी ते आता ‘लॉटरी’ झाले आहे. दोन आठवडे पाण्यासाठी डोळे लावून बसायचे आणि ज्या दिवशी पाणी येते, त्या दिवशी कामाधंद्याचा त्याग करून फक्त साठवणूक करायची. हे चित्र एका सुसंस्कृत शहराला नक्कीच शोभणारे नाही.
विकलेलं मतदान की दबलेला आवाज?
सर्वात मोठी शोकांतिका ही नाही की पाणी येत नाही, तर शोकांतिका ही आहे की यावर कोणी बोलत नाही. निवडणुका आल्या की काही शंभर-हजारात आपण आपलं पवित्र मतदान विकतो. जेव्हा आपण आपलं मत विकतो, तेव्हाच आपण पुढच्या पाच वर्षांसाठी आपला विचारण्याचा अधिकारही गमावून बसतो. जे लोक ‘मतदान विकून दबलेले’ आहेत, त्यांना पाणी मागण्याचा नैतिक हक्क तरी उरलाय का? हा प्रश्न आज प्रत्येकाने स्वतःला विचारण्याची गरज आहे.
झोपलेली जनता आणि प्रशासनाचे फावले
लोकशाहीत जनता जर शांत बसली, तर सत्ताधारी आणि प्रशासन ‘निवांत’ होतात. १३-१४ दिवस पाणी न येणे हा तांत्रिक प्रश्न नसून तो प्रशासनाचा आणि लोकप्रतिनिधींचा निष्काळजीपणा आहे. पण आपण मात्र “काय करणार, हीच आपली परिस्थिती आहे” असं म्हणून गप्प बसतो. आपली ही ‘झोपलेली’ वृत्तीच या परिस्थितीला खतपाणी घालत आहे.
आता तरी जागे व्हा!
पाणी हा तुमचा मूलभूत हक्क आहे, कोणतीही मेहरबानी नाही. जर आजही आपण या अन्यायाविरुद्ध एकत्र आलो नाही, तर ही १३-१४ दिवसांची प्रतीक्षा भविष्यात महिनाभरापर्यंत पोहोचायला वेळ लागणार नाही.
मतदान विकावे इतकी आपली किंमत कमी नाही आणि अन्यायावर गप्प बसावे इतके आपण लाचार नाही. आपल्या मुलाबाळांच्या भविष्यासाठी आणि या शहराच्या स्वाभिमानासाठी आता तरी ही शांतता तोडा.
कारण लक्षात ठेवा… तुम्ही गप्प आहात, म्हणूनच ते निवांत आहेत!
चेतन अप्पा जगताप
अध्यक्ष आप्पा प्रतिष्ठान मलकापूर